#AdoptujWarszawiaka

17 marca odbyła się 4 edycja akcji  #AdoptujWarszawiaka w Parku Moczydło na Woli zorganizowana przez Warszawskie Schronisko na Paluchu. Akcje organizowane są po to , aby szerzyć adopcje i szukać dla psiaków najlepszych domków , dlatego każdy kto chce może przyjść , zrobić zdjęcie i wstawić na social media z #AdoptujWarszawiaka. Ja odwiedziłam park z aparatem. Zdjęcia , które wstawiam są mojego autorstwa.

      Hestia , nr ew. 2100/18 więcej na stronie schroniska

Myszka , nr ew. 0386/18 więcej na stronie schroniska ADOPTOWANA

Ignaś , nr ew. 1016/17 więcej na stronie schroniska

ADOPTOWANY

Rambo , nr ew.0088/18 więcej na stronie schroniska ADOPTOWANY

Faworek , nr ew. 1800/18 więcej na stronie schroniska
ADOPTOWANY

Zenit , nr ew. 2231/18 więcej o Zenicie tutaj

Nie jestem pewna , ale wydaje mi się , że jest to Bajka , nr ew. 0324/19 więcej o Bajce i Zgredek nr ew. 0325/19 więcej o Zgredku

Rambo , nr ew. 0221/18 więcej o Rambo tu

Nachos , nr

ew. 0950/18  więcej o Nachosie tutaj

 Rama , nr ew. 2666/18 więcej o Ramie 

Alma , nr ew. 2332/18 więcej o Almie tutaj

Mela , nr ew. 2445/18 , więcej o Meli tutaj ADOPTOWANA

Rubens , nr ew. 1448/18 więcej o Rubensie tutaj

Chanel , nr ew. 2657/18 więcej o Chanel tutaj ADOPTOWANA

Barney , nr ew 1848/18 , tutaj więcej o Barney'u

 Matylda , nr ew. 1770/18 , więcej o Matyldzie tutaj

Wszystkie psiaki są ze Schroniska na Paluchu w Warszawie

Czytaj więcej »

4 cudowne lata!

Cztery lata temu , w lutym , gdzieś w Polsce przyszedł na świat  miot 5 małych, rudych papików. Los chciał , że po 5 miesiącach trafiły do Warszawskiego Schroniska na Paluchu. Po 14 dniowej kwarantannie były do adopcji. 26 lipca 2015 roku rudo-biała suczka zawitała do naszego domu. Od tego momentu moje życie zmieniło się o 180°.


Chciałabym Ci życzyć , abyś żyła wiele lat w zdrowiu i dobrej kondycji. Tony smakołyków,milion rąk do miziania i nowych zabawek. Zawsze uśmiechniętego pyszczka. I żebyś była taka radosna jak jesteś!




Dzięki Tobie zaczęłam inaczej patrzeć na świat. Nauczyłam się doceniać nawet najmniejsze postępy. Stałam się cierpliwsza. Każde spędzanie z Toba czasu jest dla mnie przyjemnością. Dowiedziałam się co to jest bezinteresowna miłość. Nauczyłaś mnie patrzeć sercem.




Przez 3,5 roku , które razem spędziłyśmy przeszłyśmy niezliczoną ilość kilometrów. Razem przełamywałyśmy lęki. Zawsze dawałaś z siebie maximum. Poznałyśmy nowych ludzi i psy. Zaczęłam czytać i dowiadywać się więcej o psach. Przede wszystkim jednak dobrze się bawiłyśmy. Mogłabym wyliczać tak jeszcze długo  , ale ...
  

  po prostu

Dziękuję , że jesteś!

Żadne słowa nie opiszą więzi , która Nas łączy!

Czytaj więcej »

Nie poddawaj się

Tutaj pisałam o tym co chcemy przepracować w lutym. Dzisiaj post będzie o tym co udało nam się wypracować w ostatnim czasie.

1.  Udało się wypracowanie 100% przywołania. Wcześniej było takie 80%.Zaczynałyśmy od przywołania na 10 m lince. Przybiegała to od razu smakołyk , głaskanie i ogólne cieszenie się. Zwiększając poziom trudności jako nagrodę zaczęło pojawiać się od czasu do czasu super-mega szarpanie się szarpakami. Kiedy na lince szło jej bardzo dobrze. Czas było ćwiczyć bez niej. Ostatnio pojechałyśmy w Góry Stołowe.(niebawem post o tym) Nadarzyła się okazja do ćwiczenia bez smyczy. Teren bez ludzi , innych zwierząt. Wydawałam jej komendę "zostań'. Odchodziłam kilka nawet kilkanaście metrów od niej i wołałam "Dinga, do mnie". Nie minęły 3 sekundy  była przy mnie. Oczywiście nagroda w postaci smaczków , zabawy. Potem ćwiczyłyśmy na spacerach bez smyczy w przypadkowych momentach.  A i potrafi się odwoływać od ludzi, z czego jest mega zadowolona.

2.  Praca w rozproszeniach. Pisałam o tym w tym poście. Ostatnio biegałyśmy treningowo agi w pobliżu innych psów. Totalne skupienie na mnie. Utrwalanie dobrze znanych sztuczek np. na trawniku nie daleko obcych psów. Nadal to ćwiczymy , bo nie jest idealnie , ale z tygodnia na tydzień widzę postępy.

3.  Jazda autobusem. Najpierw było przyzwyczajenie do kagańca. Zaczęłam od przejazdu jednego przystanka. A potem kilku i teraz  jak chcemy się gdzieś dostać to bez obaw wsiadamy do autobusu i jedziemy.




4. Aport w domu w 100%.  Na dworze taki 95%.


5. Niereagowanie na zaczepki innych psów. (prócz kilku , ale nad tym pracujemy) W większości przypadków po prostu tylko na nie spojrzy.

A Wy nad czym pracujecie ostatnio ze swoimi psami?

Czytaj więcej »

Strach zabija marzenia

                                                             

   

                                                             

Pierwszy  post o moich przemyśleniach i temacie pokazanym od mojej strony , jak ja to widzę. Po tytule możecie domyślić się , że post będzie o strachu.

                                                                                  

Będąc dzieckiem boimy się ciemności  albo bardziej tego "co w niej jest". Z czasem wiemy , że tak naprawdę pod łóżkiem nie czyha na nas "potwór". Później zapominamy o tym i zaczynamy bać się czegoś kompletnie innego. Zaczynamy się bać ... bycia innym , bycia sobą , bycia oryginałem a nie czyjąś kopią. Boimy się zrobić krok w bok , wyjść z szeregu i pokazać prawdziwą wersje siebie i tego jaka jest nasza pasja. Jest to obawa spowodowana tym , że nie wiemy jak zareagują inni. A co jeśli będą się z nas śmiać? Dogryzać nam? Albo wykluczą nas z grupy? To blokuje nam drogę do rozwijania się. Tak naprawdę , wtedy zaczynamy się stawać kimś innym.

Z doświadczenie powiem wam , że w takim wypadku nie można myśleć o tym co pomyślą o nas inni. Trenujesz z psem agility? Super , trenuj , trenuj i jeszcze raz trenuj , aby być najlepszym w tym co się robi , ale jest jedno ale...

Strach przed porażką. Los lubi stawiać na naszej drodze różne przeciwności i to jest jedna z nich. Zostanę przy przykładzie agility. Na treningach ćwiczymy , przygotowujemy się do zawodów . Treningowo idzie nam bardzo dobrze. Wiadomo czasem zdarzy się zrzutka  , ale nie demotywuje to nas i dalej trenujemy z psem. Problem pojawia się w dniu zawodów w naszej głowie. Jeśli są to pierwsze zawody wszystko staje się podwojone , a przede wszystkim właśnie strach. W głowie kłębią nam się miliony myśli.


"Jestem ze wszystkich najgorsza."

" Na treningach zdarzały się zrzutki. "

"Pomylę kolejność przeszkód."

itd.


Kiedy zbliża się godzina startu boimy się jeszcze bardziej , nasila się nasz strach i dodatkowo pojawia się stres. Boimy się przegranej. Tego co pomyślą o nas inni jak przegramy.(szczerze raczej mało kto się tym zainteresuje , każdy zwraca uwagę na siebie) Gdy to się dzieje ,  część ludzi rezygnuje. A to nie o to chodzi. Chodzi o to , żeby zdobywać doświadczenie, zwrócić uwagę na błędy , aby następnym razem je dopracować i ich nie popełnić , a przede wszystkim  czerpać przyjemność i łapać chwile.

Zmieńmy negatywne myślenie na pozytywne:

"Uda się , w końcu ćwiczyliśmy z psem."

"Nie będzie zrzutki."

"Nie pomylimy kolejności pokonywania przeszkód."


Po prostu : damy radę.

Pamiętajmy. Po kilkudziesięciu porażkach pojawia się sukces. Nagroda za pracę , wysiłek i trud włożony w pracę , która wykonaliśmy. Daje to nam ogromny kop motywacyjny do dalszej pracy. W dążeniu do bycia lepszym. Jednak nie możemy spocząć na laurach.

Jeśli na początku nie wyszlibyśmy z szeregu nie byłoby nas tu gdzie jesteśmy. Nie osiągnęlibyśmy sukcesów , gdybyśmy pozwolili strachowi przejąć nad nami kontrole  Robilibyśmy coś czego nie lubimy.

Strach był , jest i będzie , ale nie możemy pozwolić , aby nami kierował. Zapanujmy nad nim. Bądźmy sobą. W końcu o to w życiu chodzi. Spełniajmy marzenia. Przede wszystkim nigdy się nie poddawajmy!

Czytaj więcej »

do przepracowania LUTY 2019

                                          Luty 2019

Postępy w treningach z Dingą śledzę w  Bullet Journalu na psich stronach. W każdym miesiącu  znajdzie się kilka stron tylko dla D. Zawsze zapisuje nad czym pracowałyśmy czy nad czym chcemy jeszcze popracować. Pomysły na treningi i sztuczki , zapisujemy seminaria , kiedy są na nie zapisy itd.
Ten post rozpoczyna serie wpisów co planujemy w danym miesiącu przepracować i podsumowanie co w poprzednim zrobiłyśmy.





W LUTYM chcemy poćwiczyć pracę w rozproszeniach , zaczynając od krótkich sztuczkowych sesji np. przy chodniku , a potem porzucać frisbee przy ludziach , tak aby Dinga była skupiona w 120% na mnie. W tym miesiącu zaczniemy również ... jazdę autobusem. Myślę , że jeszcze w Marcu będziemy nad tym pracować. A później tylko wzmacniać.


 Chcecie zobaczyć jak wygląda BuJO (Bullet Journal) po naszemu?

Czytaj więcej »

TEST komplet od Warsaw Dog

Od kilku miesięcy przymierzałam się do kupna kompletu od Warsaw Dog. Celowałam w norwegi L + smycz przepinaną 240 cm lub 300 cm. Miał być to najpewniej Candy Blue. Jednak po długim myśleniu , przyglądaniu się na Łapa Targ wzorom.  Zastanwiałam się nad  Shake albo Splash. Wybór padł na ten drugi. I tak od  ponad półtora miesiąca jest u Nas.

Tak prezentował się w dniu zakupu.

Komplet składa się z szelek norweskich rozmiar L , grubość taśmy 3,5 cm i smycz przepinaną o długości 240 cm i grubości 2cm. Dodatkowo karabińczyki  mają żółte okucie.

Po ponad 1,5 miesiąca testowania ślady użytkowania widać na pasku pod brzuchem , lekkie plamy od błota , śniegu itp. , ale nie są widoczne jak Dinga ma je założone i póki co nie wymagają wyprania. Pas na klatce piersiowej zapinany jest na mocny rzep. Dzięki temu możemy dostosować tak jak z podbrzusznym długość odpowiednią dla naszego psa. Norwegi posiadają rączkę do przytrzymania psa na grzbiecie. Szczerze powiedziawszy trochę mi przeszkadza, ponieważ przy Di wygląda zbyt  masywnie i raczej nie przytrzymuje za nią D. Jednak duży plus daje za solidne zszycia całych szelek i doszycie rączki.

Dobre zszycie to podstawa :)

Z racji tego iż szelki mają grubszą  taśmę ,klamra również musi być  większa.  Zapięcie jest bardzo wytrzymałe i trudne do rozpięcia , dlatego mamy pewność , że przy psie mocno ciągnącym nie puści. Na nim zostało umieszczone trwałe  logo Warsaw Dog , które prócz kilku rys jest w takim stanie jak nowe.

                                                                           Nowe

                                                                 Po 1,5 miesiąca                  

Ogromnym minusem szelek norweskich jest łatwe wyswobodzenie się psa , jednak przy kupnie ich nie spodziewałam się , że będzie , aż tak łatwe. Teraz gdybym wybierała szelki na pewno postawiłabym na guardy. Jeśli macie psa strachliwego lub po prostu umiejącego wyjść z szelek wybierzcie guardy.  Dodatkowo z boku jest oddzielne kółeczko na adresatkę(można wygrawerować na niej dane zamawiając z ich strony za dodatkowe 10 zł). Jest to idealne rozwiązanie , bo nie musimy martwić się o to , że zamiast do kółka szelek przypniemy do adresatki + adresatka gdyby pies się zgubił

               Adresatka                                                 Logo naszyte na pasku na klatce piersiowej

Przechodząc do smyczy jak wcześniej wspomniałam ma żółte okucie , które niestety w niektórych miejscach odprysły. Tak jak szelki jest bardzo dobrze zszyta i tak samo dokładnie wykonana z dbałością o detale. Po czasie przez jaki go używałyśmy komplet nadal ma żywe kolory.

Odprysk

Dobre zszycie i logo naszyte na smycz

Podsumowując ,gdybym miała teraz wybierać kupiłabym guardy. Mimo tego szelki zasłużyły na mocną 5 , a smycz na 5+. Warsaw Dog przykłada dużą wagę do wyglądu , jakości i trwałości produktu , dlatego mogę Wam je jak najbardziej polecić.  Tu możecie kupić ich produkty.

Czytaj więcej »

TEST torba Dogfrisbee.pl

Jak większość z Was pewnie wie ,od kilku miesięcy trenujemy... dogfrisbee :) Zaczęło się od jednego dysku od Trixie , żeby sobie coś tam porzucać i pobawić z D , ale wkręciłyśmy się. Na razie bardzo ładnie  Dinga ma opanowane łapanie w locie dalszych rzutów i przynoszenie ich. Jestem z niej bardzo dumna! Nie przedłużając przychodzę do Was z postem ,w którym napiszę Wam recenzję naszej torby od dogfrisbee.pl

Torba kupiona została z myślą o wszystkich , nie tylko frisbowych treningach. Musiała być pojemna , wodoodporna i w przystępnej cenie. Znalazłam taką od dogfrisbee.pl. Wykonana została ona  z trwałego,  wodoodpornego materiału w kolorze szarym z niebieskimi elementami. Logo dogfrisbee.pl jest wyszyte , dzięki temu nie zetrze się jak gdyby był to tylko zwykły nadruk. Korzystamy z niej od świąt. Pogoda jak wiadomo jest zmienna raz pada śnieg , a raz świeci słońce, dlatego idealny miałyśmy czas ,aby ją sprawdzić. Wielokrotnie na torbę padał śnieg lub na nim leżała, wtedy wystarczyło tylko strzepnąć i śniegu nie było. Zostawał tylko lekki mokry ślad na zewnątrz materiały , którego po dosłownie kilku minutach nie było. Bardzo często wkładam do niej mokre od śniegu frisbee czy smycz.  Kiedy wracam do domu od razu wieszam ją  przy kaloryferze i już niedługo jest sucha. Posiada ona 4 kieszenie: największą otwieraną na górze ,

mniejszą po boku,

siateczkową po drugiej stronie i małą na dokumenty, telefon , klucze itp. z przodu. Torba jest bardzo pojemna , ponieważ, mieści się w niej  min. 25 dysków , dlatego spełni oczekiwania nawet wymagających zawodników. U Nas znajdują się w niej nie tylko talerze , ale też zabawki , smakołyki czy inne potrzebne na treningach rzeczy. (o tym już niedługo) Można nosić ją na ramieniu jak i w ręku , dzięki posiadanym uchwytom , które da się złączyć. Długość  paska na ramię możemy wyregulować według własnych preferencji. Ostatnim plusem jest jej cena 69 zł(za model z 2018 r ten co my mamy)lub 89 zł ( za model z 2019 r, różnią się tylko zapięciem). Uważam , że za taką torbę te ceny są jak najbardziej okej.

Torbę polecam każdemu psiarzowi. Nie ważne czy do dogfrisbee czy na zwykłe treningi posłuszeństwa ,sprawdza się znakomicie. Możecie kupić ją tutaj.

Co o niej sądzicie?



Czytaj więcej »